Persoonlijk: werken, studeren, bloggen, etc…

Daar zat ik in de tuin helemaal opgemaakt klaar om foto’s van mijn make-up te look te nemen, toen het noodlot toesloeg. Mijn camera viel uit mijn handen en lande zachtjes in het gras. Althans dat dacht ik want mijn lens bleef vastzitten. Hoeveel ik ook bleef duwen op de aan/uit knop hoe minder beweging ik in mijn cameraatje kreeg. Raar is wel dat ik geen nieuwe foto’s kan nemen maar de foto’s die nog op mijn camera stonden zonder probleem op pc kan zetten. Nuja na even gegoogeld te hebben ontdekte ik dat dit een veelvoorkomend probleem is met de Sony camera’s en dat het normaal zou moeten opgelost te worden zijn door keihard met mijn camera op de hoek van een tafel te slaan. Al ga ik toch wat moed moeten samenrapen om dat te durven. Iemand die me kan helpen? Je mag me altijd een mailtje sturen naar jlovesbeauty@hotmail.nl

Nu zit ik trouwens even in de knoei met mijn blogberichten want zonder camera kan ik niet veel van mijn geplande artikelen uitwerken. Stom maar ik zie wel hoe ik het oplos. De foto hieronder is trouwens de look die ik voor jullie in petto had, een latino look die ik ook op mijn zus haar vrijgezellenfeestje droeg en die onverwacht heel erg leuk stond.

Momenteel is mijn leven trouwens druk, druk, druk.. Ik ga de volledige maand juli gaan werken als poetsvrouw in een rusthuis. Vermoeiend aangezien ik heel wat kilometers per dag te voet moet afleggen maar ik vind het ontzettend leuk. Zo’n soort werk ligt mijlenver af van wat ik in mijn latere leven wil doen dus nu is het moment om dit soort werk uit te proberen. Het rusthuis is trouwens nog maar sinds januari nieuw gebouwd dus alles is nog nieuw, modern en fris. Maar dat ik werk wil ook zeggen dat ik weinig vrije tijd heb want er moet ook nog tijd gemaakt vrij gemaakt worden om mijn herexamens te leren. Ik start halfweg augustus en hoewel ik nog steeds ontgoocheld ben in mijn resultaten weet ik dat dit het moment is dat ik er volledig voor moet gaan. 

En dan is er de trouw van mijn zus over iets minder dan een week. Mijn zus verhuisd die dag trouwens ook naar haar eigen huis dus bij mij thuis is het momenteel een grote choas. De laatste voorbereidingen worden genomen en nu is het aftellen geblazen naar de grote dag. Het zal wennen worden dat ik als enige van de drie zusjes thuis overblijf, nochtans spraken we al in een ver verleden over die dag. Maar eigenlijk dringt het nu pas door dat die dag heel erg snel dichterbij komt. 

Dit was eigenlijk alles wat ik aan jullie wou zeggen. Het wordt even afwachten hoe ik het probleem met mijn camera zal oplossen, ik ga even experimenteren met mijn webcam en kijken hoe de kwaliteit is en anders zal het sparen worden achter een nieuwe camera. Eigenlijk heel erg typisch dat dit net gebeurd op de dag dat ik gepland had om flink vooruit te schrijven voor mijn blogje.. Maarja je zult het ook nooit anders weten.