2017 – September in foto’s (Week 2)

Schermafbeelding 2017-09-15 om 12.34.16

Dat het leven niet altijd gepland kan worden, ondervond ik deze week. Het begon super maar toen ging ik naar Gent voor een cursus die niet bestond, werd ik ziek en werd de week niet meer beter. Gelukkig bestaat er comfortfood die alles een stuk plezanter maakte. Een kijkje in mijn leven..

Lees verder

Advertenties

2017 – September in foto’s (week 1)

Schermafbeelding 2017-09-08 om 09.37.31.png

In een ver verleden, toen ik nog dagelijks blogde, vond ik de berichten waarin ik foto’s van mijn week deelde het leukst om te maken. En omdat ik weer wat regelmaat in deze blog wil krijgen start ik terug met jullie een kijkje in mijn leven te geven.

Vorige week was niet zo’n spectaculaire week, ik ging een dagje shoppen in Gent, probeerde de honden te wassen, liep ondertussen rond op een rally, stond heel veel in de file en at veel te veel lekkere dingen..

Lees verder

Adult life – part 1

IMG_7514.JPG

Had jij ooit een eureka moment waarop je dacht, later bouw ik een huis? Wel ik niet. Ik droomde altijd van een groot oud huis met een krakende trap vol geschiedenis. Maar toch, ergens in onze zoektocht naar ons eigen huisje kochten het lief en ik een stuk grond in plaats van een huis. In maart begonnen de grote werken en nu 5 maand verder vertel ik jullie mijn ervaringen met mijn grown up (aka: we bouwen samen een huis) life.

Lees verder

2017 – dreams do come true

fullsizeoutput_7

Ik weet nog perfect dat ik enkele jaren geleden spaarde voor mijn eigen Macbook. Ik zag het al helemaal voor me dat ik mijn blogjes ging typen met zo’n prachtige laptop op mijn schoot. Voor school moest ik mijn centjes in een Windows-computer stoppen en eigenlijk heb ik toen de droom om mijn Macbook te kopen opgeborgen.

En nu een heleboel jaren later is mijn laptop die ik destijds kocht volledig uit elkaar gevallen (neem dat maar heel letterlijk) en besloot ik in een hele impulsieve bui die droom toch weer naar boven te halen. En hier zit ik dan, mijn eerste blogje te tikken op mijn eigen Macbook. Gek hoe het leven kan lopen toch!

En dat bewijst nog maar eens dat je nooit mag stoppen geloven in je dromen, hoe gek en onbereikbaar ze ook lijken. 5 jaar geleden toen ik mijn “if i was a rich girl-wishlist” schreef had ik nooit kunnen denken dat ik vast werk zou hebben, verloofd zou zijn met een hele lieve jongen, een huis aan het bouwen zou zijn en vooral niet dat ik echt de stap zou durven zetten om zo’n speciaal iets als een Macbook te kopen.

En nu ga ik verder met het ontdekken van de wondere wereld van mijn nieuwe laptopje want dat is nog heel hard wennen. Haha!

 

 

2017 – beugelbekkie


Het moet ongeveer een jaar geleden zijn dat ik een beetje onhandig en zenuwachtig bij de orthondontist binnenstapte. Zou ik als 24 jarige echt nog blokjes moeten dragen? 
Even terug in de tijd. Ik heb altijd vrij rechte stevige tanden gehad. Volgens mijn geheugen heb ik nog nooit een gaatje gehad en het enige wat er gebeurd op de jaarlijkse controle is het verwijderen van mijn tandplak. Het was dus even paniek toen er 1 van mijn ondertanden scheef begon te groeien en ik dus richting orthodontist werd verwezen. 

Het verdict was mild, 1 jaar beugel die heel misschien een maandje vroeger af zou mogen. En het werd beter want na een kleine 8 maand heb ik terug rechte tanden en mogen mijn nieuwe vrienden er eindelijk af! Hier enkele dingen die ik leerde over het dragen van een beugel als volwassene.

  • Wit of grijs? Hoe moeilijk kan de keuze zijn? Heel moeilijk dus! Pinterest bracht me ook geen hulp dus ik luisterde braaf naar mijn orthodontist toen ze me zei dat de grijze blokjes makkelijker te verwijderen waren. En neen ik wil geen felgekleurde rekkers. Geef mij maar de minst opvallende grijze. (Al waren die knalroze stiekem ook wel heel leuk)
  • Het inbrengen van de rekkers om plaats te maken tussen de tanden is de hel! Vooral ’s avonds heb ik een paar keer gevloekt en gedacht waar ben ik aan begonnen. Gelukkig zijn er bruistabletten die de pijn wat verzachten. 
  • Dat is meteen ook het goede nieuws want die rekkers waren ook meteen het pijnlijkst. Oke dat metaal in je mond is niet fijn maar eerlijk echt pijn doet het niet. 
  • Het is best ongemakkelijk om een hamburger te eten terwijl er iemand voor je zit. Eigenlijk al het eten blijft zitten. Maar alles went en je weet dat het echte liefde is als je lief je wijst op het feit dat er nog een blad sla tussen je tanden hangt.
  • Lachen met een beugel is wennen. Ik denk dat ik de voorbije maanden alles gedaan heb om te lachen met mijn mond dicht. Tot het besef kwam dat lachen met de tanden bloot zoveel leuker is!
  • Mijn tandenborstel is mijn beste vriend geworden. Ik poets minder 3 keer per dag mijn tanden en ik heb er standaard 1 mee in mijn handtas. Volgens mij ligt er ondertussen ook 1 op mijn werk en in mijn auto. Idem mondspoeling en flosstokjes. Van die laatste kun je er nooit te veel meesleuren!
  • Lispelen is iets waar ik bang voor was maar als ik mijn familie en lief maf geloven babbel ik nog steeds gewoon. 
  • Een dieptereiniging van het tandvlees klinkt minder pijnlijk dan het klinkt. Al kan dat ook liggen aan dat verdovend gas dat ik mijn mond werd gespoten. 
  • Opeens spot je overal volwassen beugelbekkies en dan moet je natuurlijk een praatje maken. Uitwisselen van ervaringen weet je wel. 
  • Het geeft een heerlijk gevoel om stiekem dingen te eten die je normaal niet mag eten met je beugel. Al ben ik zo wel van mijn kauwgomverslaving afgekomen.
  • Elk beugelverhaal is anders maar volgens mij valt het echt heel goed mee!

Nog 2 weken te gaan en dan ben ik terug beugelvrij. Nu kan het aftellen echt beginnen! En ik was vergeten hoe vreemd het voelde om te poseren voor mijn blogfotos. #akwardposing 

2017: snow


12 januari 2017, de dag waarop de eerste sneeuw van het nieuwe jaar naar beneden viel. Ik weet niet wat het is, maar sneeuw blijft iets magisch hebben. 

Het kind in mij komt naar boven als ik opsta en er een wit tapijt ligt. Die dwarrelende vlokjes doen me altijd denken aan wat mijn moeder me als kind altijd zei. Het sneeuwt als de engeltjes hun kussens uitkloppen hierboven. 

Alles lijkt zoveel mooier en het is even alsof we in een sprookje leven. Even wil ik terug een kind zijn, de dikke winterschoenen aan, muts op en hele middag buiten genieten. 

Nu zal ik genieten terwijl ik uit het raam van werk kijk en de kindjes met hun slee zie glijden, en na het werk dan maak ik gewoon zelf een lelijke sneeuwman! Ik zei het toch, die magische sneeuw maakt iedereen terug voor even kind. 

2017 – sunday afternoon


De ultieme zondagmiddag in de winter is er eentje met de pyjama aan, onder een warm dekentje in de zetel. Voor me een knetterend vuurtje en een leuke film op tv. 
Maar soms slaag ik er toch in om me in een gewone jeans te wurmen, dikke trui aan, wandelschoenen gestrikt, klaar om een winterwandeling te maken.

Koude oren, rode neus, modderige schoenen, een gelukkige hond, prachtige vergezichten, maar vooral een heerlijk gevoel, alsof je even de wereld aankunt. 

De volgende keer dat ik weer geen zin heb ook maar iets te doen moet ik even terugdenken aan die heerlijke boswandeling. En wie weet overtuig ik mezelf dan weer voor een nieuw avontuur. 

Dit schreef ik vorige zondag neer, na een lange wandeling met het lief en de hond.